Als geen ander heeft Cees Veerman in zijn tijd als minister moeite gedaan om de waarde van het melkquotum te verminderen. Ook deze winter kaartte hij het curieuze investeringsgedrag van sommige melkveehouders aan, die 50 cent per liter melkquotum betalen (4% vet), terwijl dit recht over hooguit 2 à 3 jaar niets meer waard is. „Koop geen quotum maar grond”, adviseerde hij zijn gehoor tijdens bijeenkomsten van ASR Landelijk Vastgoed (voorheen Fortis).

Grond zal bepalend worden voor uitbreiding. Veerman sluit hiermee aan bij de visie van LTO-Nederland. Deze belangenbehartiger koos afgelopen najaar voor grondgebonden landbouw. De kringloop moet gesloten worden en de melkveehouderij mag niet hetzelfde industriële karakter krijgen als de intensieve, grondloze varkens- en pluimveehouderij.

Maar de praktijk is dat de veehouder die rekent ook niet zit te wachten op investeringen in peperdure grond. Alsof dat geld wel binnen afzienbare termijn terug te verdienen zou zijn! Wie grondgebonden boert, melkt niet meer dan 15.000 liter per hectare. Goed voor 5.000 tot 6.000 euro omzet per jaar. Reken maar uit hoe lang het duurt voordat je investeringen in grond à 40.000 euro per hectare of meer terugverdiend hebt.

Voor dat geld kun je beter voer inkopen en mest afzetten. Maar ook die productiefactoren worden steeds duurder. Weet staatssecretaris Henk Bleker vanaf 2014 samen met de verschillende veehouderijsectoren de bakens echt te verzetten en verandert mest in een waardevol product, in plaats van een alsmaar stijgende kostenpost? De invoering van de tussencategorie kunstmestvervanger in de mestwetgeving heeft hij met een jaar moeten uitstellen. Een veeg teken.

Als het niet lukt om een eind te maken aan het mestoverschot en de uitstoot van broeikasgassen significant te verminderen, dan dreigt verplichte grondgebonden veehouderij. Vandaar dat Veerman adviseert te investeren in grond. Niet omdat je daarmee het rendement van je bedrijf sterk verbetert, maar omdat grond altijd zijn waarde behoud en melkproductierecht garandeert. De boer leeft arm en sterft rijk, blijkt maar weer.

Bleker houdt ondertussen vol dat er geen andere quotering terugkomt voor de melkquotering. De melkveehouderij mag in omvang groeien als de intensieve veehouderij in omvang gelijk blijft. Maar hij durft er niet om te wedden. Dat zegt genoeg!

Erik Colenbrander

Redacteur Melkvee Magazine